Wilno za 23 złote. Warszawska wycieczka z limitem trzydziestu miejsc

Osiem złotych przy zapisie, piętnaście do dopłaty. Tyle członek Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego miał zapłacić za wycieczkę z Warszawy do Wilna. Osoba spoza organizacji wpłacała na początek dwanaście złotych, a za cały wyjazd dwadzieścia siedem. Kolej, noclegi i zwiedzanie wliczono w cenę. Na obiady i kolacje należało odłożyć osobne pieniądze.¹

Warszawskie Koło Krajoznawcze TUR ogłosiło tę propozycję w „Robotniku” 19 stycznia 1925 roku. Plan obejmował dwa dni w Wilnie, 1 i 2 lutego. Pociąg miał wyruszyć z Warszawy wieczorem 31 stycznia, a podróżni wrócić rankiem 3 lutego. Noce spędzone w drodze zostawiały dwa kolejne dni na oglądanie miasta.¹

Trzydzieści miejsc

Z decyzją trzeba było się pospieszyć. Zapisy zamykano 24 stycznia, a grupa mogła liczyć najwyżej trzydzieści osób. Koło przyjmowało zainteresowanych przy Alejach Jerozolimskich 6 we wtorki, czwartki i soboty od piątej do siódmej po południu. Pod tym samym adresem, w mieszkaniu 4, mieścił się sekretariat warszawskiego oddziału TUR.¹

Miejsce rezerwowano dopiero po wpłaceniu zaliczki. Członkostwo dawało cztery złote zniżki, więc członek i osoba spoza organizacji mieli później dopłacić po piętnaście złotych. Terminu tej dopłaty ogłoszenie już nie podawało.¹

Organizatorzy zadbali również o posiłki. Obiady i kolacje miały być zamówione, każdy za złotówkę i dwadzieścia groszy. Cenę podano obok kosztów podróży, nie włączono jej do podstawowej kwoty. Przed zgłoszeniem trzeba więc było zsumować przejazd, noclegi i jedzenie.¹

Dwa dni w Wilnie

Zwiedzający mieli zobaczyć zamek, uniwersytet, katedrę i Ostrą Bramę. W programie znalazły się także instytucje robotnicze. Wycieczkę przygotowywało Towarzystwo Uniwersytetu Robotniczego, dla którego poznawanie miasta łączyło się z działalnością oświatową.¹

Na południe 1 lutego zapowiedziano specjalny odczyt o Wilnie. Wieczorem proponowano teatr albo zabawę towarzyską. Nazwa teatru i tytuł przedstawienia nie padły, ale układ dnia był już wyraźny. Po zwiedzaniu i wykładzie uczestnicy mieli jeszcze spędzić razem wieczór.¹

Był to szczegółowy plan, od kosztów podróży po program obu dni w Wilnie. Ogłoszenie nie mówi jednak, czy grupa rzeczywiście wyruszyła z Warszawy 31 stycznia.¹

Footnotes

1. „Robotnik”, 19 stycznia 1925, nr 19 (2477), s. 3, „Oddział Warszawski T.U.R.”: „Wycieczka do Wilna” i godziny Koła Krajoznawczego, oryginalny skan JBC, PDF s. 3. Zapowiedź, bez potwierdzenia realizacji. Różnice cen i salda dopłat są prostym obliczeniem z kwot podanych w ogłoszeniu. ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸